Nienke 4 jaar and some more

Verjaardagstaart voor Nienke

Een fiets (met trappers) voor haar verjaardag

Kadootjes

en nog meer kadootjes (met opa en oma aan de Skype)

taartje eten met papa, mama, Nienke en Norah

cakejes versieren voor de visite

het resultaat..

Nienke's feestje (cakejes en BBQ)

Norah doet gezellig mee

en hups...twee weken later... Nienke fietst

De meiden met hun maatje, Dingo

Vakantie in beeld :-)

Na 10 maanden van hard werken was het tijd voor onze eerste vakantie. Erg leuk om dan eens even ergens anders te zijn. We zijn een week op Curacao geweest. Via bekenden van bekenden J kwamen we in een  mooi appartement (op een nog mooier park) terecht met hele aardige eigenaars als buren.

Curacao, het klinkt voor velen als de andere kant van de wereld. Hier is het een kwartiertje vliegen. Op zich is een kwartier vliegen natuurlijk niks, maar Norah dacht daar anders over en was minder enthousiast.

We zijn bijna elke dag wel even aan het strand of in een zwembad geweest. Dat is natuurlijk dikke pret voor Nienke en Norah.

Een dagje Willemstad, waar zomaar de eerste babykleertjes gekocht konden worden bij een op Prentatal lijkende winkel. Op Bonaire zijn die winkels niet voor het oprapen.

We hebben genoten van de tijd die we met elkaar en voor elkaar hadden. Echt een verademing.
Een minpuntje was een ongelukje van Norah die van een speeltoestel naar beneden is gevallen op een ongelukkige manier. Gelukkig gaat ook dat weer steeds beter.

Verder zie je nog wat foto’s van Seaqaurium. Dat is een soort dolfinarium, maar dan aan de kust. Nienke en Norah vonden de dolfijnen en de flamingo’s toch wel het hoogtepunt..

 

Rouw

Toen was het toch wel even moeilijk om hier te zijn... Vorige week woensdag is de oma van Mariëlle op 91-jarige leeftijd overleden. Familie is dan wel heel ver weg. Even denk je... zal ik toch proberen naar Nederland te gaan om bij de begrafenis te kunnen zijn en met broers en zussen en vader en moeder te delen in het verdriet?  Dit heeft Mariëlle toch niet gedaan, om allerlei redenen.  We zijn heel blij dat we vorig jaar november bewust afscheid hebben genomen van onze oma. We zijn toen, vlak voor ons vertrek naar Bonaire, nog als gezin bij haar geweest en wisten dat het heel goed mogelijk zou zijn dat het de laatste keer was dat we haar op aarde zouden zien... Oma begreep niet zo veel meer en ook onze tranen niet. Maar misschien keek ze toen al een beetje verder. Wij dachten dat aan haar blijde ogen te zien. Beter afscheid kun je niet hebben toch...

Fijn is het om van familie via de mail goed contact te hebben. We waren zelfs op vakantie, en hadden geen laptop bij ons, waar mee we konden sk ypen.

Even heel dubbel: vakantie op zo'n moment, maar na een dag waarop met, name Mariëlle, zich niet kon geven aan de vakantie hebben we toch erg genoten. Zie ook ons volgende bericht met wat foto’s en indrukken.

Zomer in caribisch Nederland

Het is alweer even geleden dat we via ons blog iets van ons hebben laten horen. We merken dat de tijd erg snel gaat. In Nederland is de zomerperiode/vakantie aangebroken. Een raar idee, omdat we hier niet zo duidelijk die seizoenen merken. Waarschijnlijk zullen we hier vanaf november/december van dit jaar wat meer mee geconfronteerd worden, omdat Nienke dan naar school mag. Nienke kijkt er al een beetje naar uit. We vertellen haar regelmatig over school en dat ze daar weer nieuwe kindjes ziet om mee te spelen. We stellen het zo mooi voor, dat ik (Eric) me bijna afvraag waarom ik er vroeger soms een grote hekel aan had :-) Het werk van Krusada gaat ook door. Ook de ontwikkelingen staan niet stil. Op het terrein van Krusada (ca. 2,5 hectare) zijn we bezig met de voorbereidingen voor een centrale ontmoetingsplek/muziektent. Dat wordt een project van de komende weken waar ook 15 jongeren die via Athletes in Action van Nederland naar Bonaire komen. Het doel van hun verblijf is werken en smiddags de wijken in om met jongeren te sporten en ze in aanraking te laten komen met het Evangelie. Een mooi initiatief en we zijn erg blij met hun hulp. Verder zijn er wat ontwikkelingen gaande rond de opvang voor vrouwen. We wachten nog op een daadwerkelijke start, maar die lijkt er toch te gaan komen. In de komende weken hebben we wel een behoorlijk bezettingsprobleem. We hebben voor een aantal weken echt een onderbezetting. Het steunen van dit werk is superbelangrijk. Maar ook het daadwerkelijk meebouwen aan het werk hier is echt ook noodzakelijk. De afgelopen periode heb ik met het bestuur gesproken over mijn positie bij Krusada. Met het vertrek van de directeur zorg (zij vertrekt met haar gezin naar Frankrijk om daar een mooi opvangsproject te leiden), heeft het bestuur besloten te werken met een eenhoofdige directie. Ik ben door hen benoemd als alg. directeur van Krusada per 1 augustus a.s. Dat betekent best het een en ander aan veranderingen. Het maakt nogal wat uit of je de eindverantwoordelijkheid samen of alleen draagt. Ook over het verslavingszorginhoudelijke zal ik verantwoordelijkheid moeten nemen. We puzzelen nog wat met de taakverdelingen die veranderen. Opnieuw willen we iedereen die ons steunt met gebed, bemoediging, een kaartje, een email, een gift, heel hartelijk danken. We merken hoe belangrijk het is dat we ook gesteund worden vanuit Nederland. http://www.youtube.com/watch?v=2TpPWZt4oCA

Een hartelijke groet in beeld (15-11-2012 en 28-05-2013)

Een half jaar later

Update van onze weblog

We hebben ons blog wat geupdate met extra tabbladen en foto's. Bekijk dus ook de andere tabbladen! De dagen vliegen voorbij op Bonaire. We kijken op de kalender en zien dat we al bijna een half jaar op Bonaire zijn. Een half jaar waarin we veel zaken hebben geregeld om thuis te raken op dit eiland. De inschrijvingen etc. zijn gelukkig achter de rug. We bezoeken wekelijks een locale kerkelijke gemeente (CBF) waar we langzamerhand wat meer in investeren. Nienke is met ons op twee scholen geweest om te ervaren hoe het daar is. We zijn met de inschrijving bezig. Gisterennacht is de stroom weer eens een keer uitgevallen op Bonaire. Stroom en water, het blijven te vanzelfsprekende dingen. Erg onhandig als je daar in dit klimaat geen gebruik van kunt maken... En ondertussen gaat het werk bij Krusada door. Collega’s die komen, collega’s die vertrekken. Gasten die komen en gasten die (soms vroegtijdig) vertrekken. Met name dat laatste is lastig. Juist wanneer het vertrek vroegtijdig is en men de behandeling niet afgemaakt heeft. Stoppen met de behandeling betekent ook in heel veel situaties, terugval in het oude verslavingspatroon. Gasten vallen dan terug op hun leefomgeving waarin veel wordt gebruikt. Men vertrekt dan met als hoofdreden dat het programma (het afkicken en verslavingsvrij gaan leven) te zwaar is voor ze. Althans, dat is de leugen die in hun hoofd zit. Krusada probeert hen te laten zien dat dat verkeerde gedachten zijn en dat er wel degelijk een verslavingsvrij leven mogelijk is. Dat er herstel en bevrijding te vinden is door het geloof in Jezus Christus. De plannen van Krusada krijgen meer vorm. Zo hebben we de afgelopen periode een projectplan ingediend bij het Openbaar Lichaam voor de financiering van een grote werkplaats. De bouw van deze werkplaats heeft als doel mensen die aan de rand van de samenleving bungelen toe te leiden naar werk. Of het gaat om (ex) verslaafden, (ex) criminelen, of gestraften, voor hen allen is er een toekomst. We willen hen bewegen om de stap te maken en te leren maken, naar werk. Daarnaast zijn er plannen om daadwerkelijk de vrouwenopvang te starten. We hebben daar mensen en middelen voor nodig. In het gesprek met onder meer het zorgverzekeringskantoor hopen we hierin iets te bereiken. De bestaande activiteiten moeten natuurlijk ook doorgaan. Daarvoor is het van belang dat we geregeld nieuwe medewerkers en vrijwilligers verwelkomen. 10 Mei a.s komt ons eerste bezoek uit Nederland. We kijken er erg naar uit de ouders van Mariëlle te ontmoeten en vinden het leuk om hen te laten zien hoe we ons leven hier leven en hen mee te nemen in het werk van Krusada. Nienke en Norah zien er ook erg naar uit. Met name Nienke is aan het aftellen en wil vooral met opa waterballonnetjes gooien (op z'n voeten):-)