Een hartelijke groet in beeld (15-11-2012 en 28-05-2013)

Een half jaar later

Update van onze weblog

We hebben ons blog wat geupdate met extra tabbladen en foto's. Bekijk dus ook de andere tabbladen! De dagen vliegen voorbij op Bonaire. We kijken op de kalender en zien dat we al bijna een half jaar op Bonaire zijn. Een half jaar waarin we veel zaken hebben geregeld om thuis te raken op dit eiland. De inschrijvingen etc. zijn gelukkig achter de rug. We bezoeken wekelijks een locale kerkelijke gemeente (CBF) waar we langzamerhand wat meer in investeren. Nienke is met ons op twee scholen geweest om te ervaren hoe het daar is. We zijn met de inschrijving bezig. Gisterennacht is de stroom weer eens een keer uitgevallen op Bonaire. Stroom en water, het blijven te vanzelfsprekende dingen. Erg onhandig als je daar in dit klimaat geen gebruik van kunt maken... En ondertussen gaat het werk bij Krusada door. Collega’s die komen, collega’s die vertrekken. Gasten die komen en gasten die (soms vroegtijdig) vertrekken. Met name dat laatste is lastig. Juist wanneer het vertrek vroegtijdig is en men de behandeling niet afgemaakt heeft. Stoppen met de behandeling betekent ook in heel veel situaties, terugval in het oude verslavingspatroon. Gasten vallen dan terug op hun leefomgeving waarin veel wordt gebruikt. Men vertrekt dan met als hoofdreden dat het programma (het afkicken en verslavingsvrij gaan leven) te zwaar is voor ze. Althans, dat is de leugen die in hun hoofd zit. Krusada probeert hen te laten zien dat dat verkeerde gedachten zijn en dat er wel degelijk een verslavingsvrij leven mogelijk is. Dat er herstel en bevrijding te vinden is door het geloof in Jezus Christus. De plannen van Krusada krijgen meer vorm. Zo hebben we de afgelopen periode een projectplan ingediend bij het Openbaar Lichaam voor de financiering van een grote werkplaats. De bouw van deze werkplaats heeft als doel mensen die aan de rand van de samenleving bungelen toe te leiden naar werk. Of het gaat om (ex) verslaafden, (ex) criminelen, of gestraften, voor hen allen is er een toekomst. We willen hen bewegen om de stap te maken en te leren maken, naar werk. Daarnaast zijn er plannen om daadwerkelijk de vrouwenopvang te starten. We hebben daar mensen en middelen voor nodig. In het gesprek met onder meer het zorgverzekeringskantoor hopen we hierin iets te bereiken. De bestaande activiteiten moeten natuurlijk ook doorgaan. Daarvoor is het van belang dat we geregeld nieuwe medewerkers en vrijwilligers verwelkomen. 10 Mei a.s komt ons eerste bezoek uit Nederland. We kijken er erg naar uit de ouders van Mariëlle te ontmoeten en vinden het leuk om hen te laten zien hoe we ons leven hier leven en hen mee te nemen in het werk van Krusada. Nienke en Norah zien er ook erg naar uit. Met name Nienke is aan het aftellen en wil vooral met opa waterballonnetjes gooien (op z'n voeten):-)

Paasgroeten

Goedemiddag/ avond! Ons paasweekend is begonnen. Hier, op Bonaire is iedereen vrij met goede vrijdag. Iets wat met de wetgeving (die net achter de Nederlandse aankomt meekomt?) te maken heeft? Of komt het omdat drie kwart van de bevolking Katholiek is? Zondag zullen we Pasen vieren in de kerk en maandag bij Krusada met een praise met medewerkers, gasten en hun familie. Aansluitend is er dan een Barbecue. Tussendoor hopen we ook nog mensen te ontmoeten en te genieten van het mooie weer en het eiland. We wensen jullie allemaal een gezegend en mooi paasweekend. Hartelijke groetjes, Eric,Mariëlle,Nienke&Norah Wat zullen wij dan over deze dingen zeggen? Als God voor ons is, wie zal tegen ons zijn? 32 Hoe zal Hij, Die zelfs Zijn eigen Zoon niet gespaard maar voor ons allen overgegeven heeft, ons ook met Hem niet alle dingen schenken? 33 Wie zal beschuldigingen inbrengen tegen de uitverkorenen van God? God is het Die rechtvaardigt. 34 Wie is het die verdoemt? Christus is het Die gestorven is, ja wat meer is, Die ook opgewekt is, Die ook aan de rechterhand van God is, Die ook voor ons pleit.

Nog een feestje gevierd: OpenDag Krusada

Afgelopen vrijdag was het oergezellig bij Krusada. Het terrein was versierd. Er was lekker eten. Er waren vooral veel gasten in de vorm van bezoekers.

Dit jaar bestaat Krusada meer dan 12,5 jaar. Dat moest gevierd worden. Daarom is er op het terrein een open dag georganiseerd voor en door medewerkers en voor alle mensen die betrokken zijn bij Krusada: cliënten en hun familieleden, doorverwijzers, bidders voor het werk, enz. Kijk naar de foto's en proef een beetje van de sfeer.

Wij hebben er erg van genoten. De kinderen ook. Feestjes moet je hier vieren hebben we al gemerkt. (Mariëlle is daarom al aan het bedenken hoe ze straks haar verjaardag kan vieren) Zo kun je er wat van maken op een klein eiland. Een open dag, zoals bij Krusada, is ook een manier om iets van de cultuur te proeven. Antillianen zijn wel te porren voor een feest. Ze houden van lekker eten, van muziek en ook van een potje volleybal. Zowel op als om het veld waren ze fanatiek. Een leuk moment om een praatje te maken. Heel grappig is ook om te merken dat mensen elkaar meenemen naar een evenement als dit. Het lijkt ook wel of iedereen familie van iedereen is.

De dag erna (zaterdag) hebben we ons eigen feestje gevierd ter ere van de verkoop van ons huis. Van het geld dat nog over is na de verkoop van ons huis (hi hi,) hebben we met de kinderen taart en cappuchino/ sap met ijsklontjes (Nienke heeft het nog over de ijsklontjes, hoe raar kan de smaak van een kind zijn) gedronken op een terrasje aan de oceaan.

Goed nieuws: huis verkocht!

Beste mensen die met ons meeleven en -lezen,

Wij hebben goed nieuws te vertellen: Ons huis in Nederland is verkocht en vandaag opgeleverd aan de volgende eigenaar.

De afgelopen weken waren best spannend. Begin februari hebben we de onderhandeling kunnen afronden en is er een voorlopig koopcontract getekend. Onze kopers waren er echter duidelijk over: het voorbehoud van financiering moesten we serieus nemen. Ook hun huis moest nog verkocht worden en ook hun kopers moesten het fiancieel nog rondbreien. Maandag 24.00 uur nederlandse tijd liep de financieringstermijn af. Dinsdag kwam er een voorzichtig bericht dat we mogelijk de vlag mochten hijsen. Woensdag hadden we zekerheid. Even verwerken... Toch wel. Eerlijk is eerlijk. We hadden een mooi huis. Samen met God besloten we naar Bonaire te verhuizen. Daar maken we een heleboel andere mooie dingen mee en doordat het leven hier tot nu toe heel intensief is denken we niet veel terug aan ons huis... Toch....als het dan wordt verkocht...

De afgelopen weken hebben een aantal mensen heel hard voor ons gewerkt in ons: Opgeruimd, schoongemaakt, spullen ingepakt, spullen opgeslagen, spullen verkocht voor een zo goed mogelijke prijs (heeft bijna 2000 euro opgebracht!)! We willen hen heel erg bedanken. Hervormde gemeente Krispijn bedankt. Thuisfrontcommissie bedankt! Bedankt ook iedereen die met ons heeft meegebeden in deze periode. Lieve ouders en schoonouders: bedankt dat jullie ruimte maken in jullie huis voor onze spullen. Bedankt andere familie voor het vervoeren van onze spullen.

En bovenal en niet als cliché bedoeld danken wij onze God dat Hij voorziet in wat wij nodig hebben. Halleluja! Prijs Hem! Met de gift van Zijn Zoon geeft Hij alle dingen die wij nodig hebben.

Hartelijke groetjes vanuit Bonaire waar de wind heel hard waait en de koelste periode voorbij lijkt te zijn

Eric, Mariëlle, Nienke en Norah de Jong

Hartje winter op Bonaire....

Hallo allemaal, Het is al een maand geleden dat we hebben gemaild. Tijd om jullie te vertellen hoe het met ons gaat. Het gaat goed met ons. Eric is weer helemaal beter. Dat is heel voorspoedig gaan. Anderhalve week nadat de longontsteking was geconstateerd is hij op het gemakje weer gaan werken en nog weer anderhalve week later was het hoesten over. Op zijn werk voelt hij zich erg op zijn plek, (hij heeft zelfs al een keer een slaapdienst gedraaid, wat hem goed is bevallen omdat de ezels hem in slaap balken en hij zo meer in contact komt met cliënten) hoewel het af en toe best spannend is. Begin van het jaar waren er even helemaal geen cliënten op het mannencentrum en niet omdat er geen mannen in nood zijn, maar omdat de doorverwijzing van cliënten niet goed liep. Gelukkig is er nu weer wel een groep mannen.

Krusada leek financieel heel veel in te moeten leveren. Krusada ontvangt sinds kort overheidsgeld waarvan een deel van de kosten betaald kan worden. De bezuinigingen in Nederland zouden echter ook Krusada niet voorbij gaan, met een korting van meer dan 60% op de begroting voor 2013. Hiermee zou het draaien van het mannencentrum in gevaar komen. Dit is spannend als je net (waarnemend) directeur bent. Tegelijk besef je dan dat dit een grote impact kan hebben op je eigen (financiële) situatie. Een testcase, zou je kunnen zeggen en zo hebben wij het ook ervaren. Het tij is echter flink gekeerd en de financiële korting voor een deel teruggedraaid. Echt een dankpunt! Ons huis wordt steeds meer een thuis. In de tweede week van januari konden we eindelijk de spullen ophalen die wij vanuit Nederland hebben verscheept. 9 weken geleden! Des te groter was voor met name Nienke het feest van het uitpakken. Het leek wel Sinterklaas, hoewel ze van een aantal ‘cadeautjes’ heel goed wist dat het er aan kwam (om haar loopfiets vroeg ze in Nederland al). Boekjes, puzzels, haar bedlampje, ze voelde zich de koning te rijk. Zelf hebben we gemerkt dat je met heel wat minder spullen goed afkunt. Toch waren we bijvoorbeeld ook heel erg blij met onze fietsen en met wat spullen om het huis op te leuken: zoals onze oude zwarte verhuiskist. Het is ook fijn om nu wat boeken in huis te hebben. Ze staan mooi in de boekenkast die we laatst voor een prikkie (20 dollar!) hebben kopen.

Hoewel het binnen steeds gezelliger wordt gaan we toch steeds meer buiten leven. Met name Mariëlle en de kinderen zijn overdag veel buiten. Het is er toch een stuk koeler dan in huis, zeker sinds de tuin gesnoeid is en er meer wind is. Het snoeien van de tuin was overigens een groot karwei dat 3 tuinmannen bijna drie dagen werk heeft gekost. Een terecht ‘cadeautje’ van de huiseigenaar. Volgens contract moeten we het zelf doen, maar er was voor dat wij kwamen al tijden niets aan gedaan. Het resultaat mag er zijn (zie foto’s) In het vervolg mogen we zelf onze kokospalmpjes onderhouden. Gelukkig hebben we van dees en geen wat instructies gekregen, want het is wat anders dan de appelboom of een liguster en vraagt ook wat andere instrumenten.

Al met al hebben we onze draai wat meer gevonden. We raken gewend aan het klimaat (en bereiden ons in gedachten voor op nog hogere temperaturen in de loop van het jaar). De kinderen hebben een ritme, Mariëlle hierdoor ook. We (met name Mariëlle) weet de weg in de supermarkten. De kinderen hebben af en toe een speelmaatje en spelen sowieso op zondag in de gemeente met een aantal kinderen. Het is fijn om weer wat meer contact met Nederland te onderhouden. We maken regelmatig gebruik van de skype, mailen wat en gebruiken soms ook facebook om mee te kijken met oud-collega’s en vrienden die ook zo modern zijn dat ze facebook hebben . Raar en soms lastig daarbij is het tijdverschil. Als wij tijd en aandacht hebben voor een gesprek ligt Nederland op één oor. Maar we worden steeds creatiever. Mariëlle zat pas om 7.30 uur s ochtends te skypen met een zus. Nu we wat meer gesetteld raken is met name Mariëlle wel op zoek naar wat meer activiteiten, zowel om eens even wat anders te doen als om contacten op te bouwen. Eric was begonnen met fietsen. Maar… zoals een aantal van jullie wel heeft gezien of gehoord: Hij was het een beetje verleerd. Gelukkig genezen zijn wonden goed en heeft hij zoals hij zelf zegt de kans gekregen om zijn mannelijkheid te tonen. Zijn mountainbike is er goed van afgekomen en heeft hem al een paar keer naar Krusada ‘gebracht.’ Heen is dit best hard trappen omdat de weg naar Krusada voor een groot deel omhoog gaat. De terugweg gaat uiteraard een stuk gemakkelijker.

Hartelijke groeten van ons, Eric,Marielle,Nienke,Norah

Bon aña, nobo 2013. gelukkig nieuw jaar!

Hallo beste mensen, Vanuit Bonaire wensen wij ieder die dit leest een gezegend nieuw jaar toe.

Zijn jullie ook zo benieuwd wat het jullie zal brengen? Dat is toch nooit te voorspellen. Daar hebben wij samen op oudejaarsavond wel over gesproken: vorig oud jaar was er nog niets van onze Bonaire-plannen in beeld. Zover wij het nu bekijken: er kunnen ergere dingen op je pad komen. Alleen al om een stukje van God in je leven te ervaren waar je niet om heen kunt. Het is echt aan te raden om hier naar op zoek te gaan en je vragen in Gods handen te legggen.

 Eric is het nieuwe jaar niet zo gezond begonnen. De afsluiting van het oude was al helemaal niet best. De vrijdag na kerst kwam hij ziek thuis. Na een weekend met koorts, hoesten e.d. is hij naar de huisartsenpost gegaan: Longontsteking. "U moet antibiotica slikken en reken maar dat u hier nog zeker drie weken last van zal hebben." Gelukkig heeft de antibiotica zijn werk gedaan. Eric is inmiddels al vier dagen koortsvrij. Langzaam maar zeker komt hij ook weer op krachten.

Het was een rare week voor ons, zo. Met nieuw jaar heeft Mariëlle wel met de kinderen een duik kunnen nemen in de oceaan. Zonder Unoxmuts op haar hoofd. We moesten wel om een heleboel lege en kapotte flesjes en een hoop opgestookt vuurwerk heenlopen voordat we bij het water waren (het is dus niet veel anders dan in Nederland), maar verder was het de moeite waard. Norah is niet te houden als ze twee stapjes (aan de hand) de zee in zet. Nienke heeft ook haar aarzeling overwonnen. We moeten haar wel vasthouden, ook als ze in een bandje zit, maar ze doet het. Met nieuwjaar werd Mariëlle gelukkig geassisteerd door de familie Verkouter en (schoon)zus, die ook nog even kwamen zwemmen. Anders was het alleen bij zandtaartjes maken gebleven en was de nieuwjaarsduik in het water gevallen.

 s Avonds was er een nieuwjaarspraise bij Krusada. We zijn het jaar zingend en biddend begonnen met medewerkers en cliënten met hun familie. In afwachting van een aantal nieuwe cliënten, die maandag beginnen, was het nu vrij rustig. Gebed voor deze nieuwe groep is heel hartelijk welkom. Het is voor iedere cliënt, bij Krusada gast genoemd, een hele stap om zich 24 uur te laten opnemen. Daarvoor alleen al is moed nodig. En dan: afkicken met de nodige ongemakken tot gevolg, je problemen onder ogen zien, in een groep leven, van de middelen afblijven, houdt dat maar vol...  Wordt vervolgd...

Hartelijke groetjes van ons: Eric, Mariëlle, Nienke en Norah